ಪರೀಕ್ಷೆ ಬರೆಯಲಿಲ್ಲ, ಕೋಚಿಂಗ್ ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ, ಆದ್ರೂ ಈ ವ್ಯಕ್ತಿ ಐಎಎಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಯಾಗಿದ್ದು ಹೇಗೆ?

ಅವರ ಜೀವನವು ಎಂತಹ ಕಷ್ಟಗಳಿದ್ದರೂ ಸಹನೆಯಿಂದ ಗುರಿ ಮುಟ್ಟಬಹುದು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿದೆ.

ಅವರ ತಾಯಿ ಮನೆಗೆಲಸ ಮಾಡಿ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಸಾಕುತ್ತಿದ್ದರು, ಆದರೆ ಅದು ಸಾಕಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದ, ನಾಸರ್ ಮತ್ತು ಅವರ ಸಹೋದರರು ಕೇರಳದ ಅನಾಥಾಶ್ರಮವೊಂದರಲ್ಲಿ 13 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಬದುಕಬೇಕಾಯಿತು.

ಅವರ ಬಾಲ್ಯವು ಆಟಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿಯೇ ಕಳೆಯಿತು. ಹತ್ತು ವರ್ಷದ ಬಾಲಕನಾಗಿದ್ದಾಗಲೇ ಅವರು ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಆಸರೆಯಾಗಲು ಕ್ಲೀನರ್ ಮತ್ತು ಡೆಲಿವರಿ ಬಾಯ್ ಆಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.

ಓದಿನ ಜೊತೆಗೆ, ಪತ್ರಿಕೆಗಳನ್ನು ಹಂಚುವುದು, ಇತರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಪಾಠ ಹೇಳುವುದು ಮತ್ತು ಫೋನ್ ಆಪರೇಟರ್ ಆಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದು ಹೀಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಸಿಕ್ಕ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ ಹಣ ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಯುಪಿಎಸ್‌ಸಿ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ತಯಾರಿ ನಡೆಸಲು ಅವರ ಬಳಿ ಸಮಯವಾಗಲಿ, ಹಣವಾಗಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಅವರು ಬೇರೆಯದೇ ದಾರಿಯನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡರು.

ತಾನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿಯೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ವರ್ಷದಿಂದ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಅವರು ಕಠಿಣವಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಅವರ ಕೆಲಸವನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಗುರುತಿಸಿದರು. ಅವರ ಕಾರ್ಯಕ್ಷಮತೆಯಿಂದಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಬಡ್ತಿಗಳು ಸಿಗುತ್ತಲೇ ಹೋದವು.

ಅವರು ಪರೀಕ್ಷೆ ಬರೆಯುವ ಮೂಲಕವಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಜೀವನಪೂರ್ತಿ ಮಾಡಿದ ನಂಬಲಸಾಧ್ಯವಾದ ಕಠಿಣ ಪರಿಶ್ರಮದಿಂದ ತಮ್ಮ ಕನಸನ್ನು ನನಸು ಮಾಡಿಕೊಂಡರು.

ಅವರ ಯಶಸ್ಸು “ಪ್ರತಿಭೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಅವಕಾಶ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ” ಎಂಬ ಕಹಿ ಸತ್ಯವನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

ನಾಸರ್ ಅವರ ಈ ಸಾಧನೆಯ ಹಾದಿ ಸುಲಭವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಅದು ದಶಕಗಳ ತಾಳ್ಮೆ ಮತ್ತು ಬಾಲ್ಯದ ಕಠಿಣ ಹೋರಾಟದ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿತ್ತು.

ಅವರ ಜೀವನವು ತಮ್ಮ ಕನಸುಗಳನ್ನು ನನಸಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸರಿಯಾದ ಅವಕಾಶ ಸಿಗದ ಅದೆಷ್ಟೋ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ಜನರ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ.

ಅವರ ಗೆಲುವು ಸ್ಪೂರ್ತಿದಾಯಕವಾಗಿದ್ದರೂ, ಇಂತಹ ಕಠಿಣ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತುಳಿಯಬೇಕಾಗಿ ಬಂದದ್ದು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿನ ಅಸಮಾನತೆಗೆ ಹಿಡಿದ ಕನ್ನಡಿಯಾಗಿದೆ. ಅವರ ಯಶಸ್ಸು ವೈಯಕ್ತಿಕ ವಿಜಯವಾದರೂ, ಅವಕಾಶ ವಂಚಿತರ ಮೌನ ವೇದನೆಯನ್ನು ಇದು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ.